

คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน หาญเจนลักษณ์
...หวั่งหลีนี้เชื้อสายแต้จิ๋ว บรรพบุรุษที่มาไทยคนแรกในรัชกาลที่ 4 ไม่นับเป็นคนหวั่งหลีสายไทยรุ่นแรก มานับที่ลูกชายที่มาแต่งงานตั้งบ้านเรือน

ยุคพลาสติก ยาย บ้านสำเหร่ และโรงเรียนราชินี
ชีวิตในวัยประถมของเด็กหญิงจำนงศรีในเวลานั้น ดำเนินไปในสวนส้มโอริมคลองสำเหร่ และโลกในจิตนาการจากวรรณคดีที่คุณยายเล่าให้ฟัง


รู้จักคุณค่าชีวิต ทำความรู้จักความตาย
คำว่าตายอยู่ในชีวิตมาตั้งแต่ต้น ทำให้เราเริ่มสนใจเกี่ยวกับความตาย งานเขียนที่ได้ตีพิมพ์เรื่องแรก ก็เกี่ยวข้องกับความตาย


รักออนไลน์ ในวัยบั้นปลาย
“ดิฉันมีความสุขมากในการที่อยู่คนเดียว ไม่คิดว่าชีวิตม่ายจะเป็นชีวิตที่มีความสุขมาก และไม่เคยคิดฝันเลยที่จะแต่งงานใหม่”

ป้าศรี กับพินัยกรรมชีวิต
ความฝันมาแตะเตือนให้ยอมรับว่า ที่ว่าไม่กลัวนั้นน่ะ แค่สมองคิด ทว่าลึกลงไปนั้น ...กลัว..เป็นความกลัวตายที่ผุดผงาดในรูปความฝัน


‘กวีเซรามิก’
ศิลปินหญิงผู้สร้างตำนาน สันติสุขแห่งถ้วยชา จนโด่งดัง มานานกว่า 10 ปี ได้กลับมาเสนอผลงานเซรามิกชุดแรงบันดาลใจจากธรรมชาติ


‘ดุจนาวากลางมหาสมุทร’
ดุจนาวากลางมหาสมุทร ของ
คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน (หาญเจนลักษณ์) ซึ่งเป็นเรื่องราวการต่อสู้ การสร้างตัวของตระกูล หวั่งหลี

ใจเธอ
เธอรู้ไหม
ว่าใจเธอ
เป็นหีบสารพัดนึก


สายน้ำกับสร้อยเพชร
เธอรู้ไหม
ว่าใจเธอ
เป็นหีบสารพัดนึก


ลมหายใจที่รัก
ลมหายใจ
เข้า...ออก...เข้า...
เป็นก้าวแต่ละก้าวไปข้างหน้า
ขวา. ซ้าย...ขวา...

บ้านเพลง
เธอรู้จักหรือไม่
บ้านน้อย
ที่ซ่อนของเพลง


‘วิชาตัวเบา’ ศาสตร์แห่งความสุข
คนเราจะทุกข์ จะสุขก็เพราะความคิดเป็นหลัก หากเราค้นหาความสุขที่อยู่ในความทุกข์ สิ่งที่อาจเคยคิดว่าไม่ดีก็อาจจะกลายเป็นสิ่งดีไป


ชีวิตกับธรรมะ
อย่ามองว่าสถานภาพ เพื่อนฝูง เป็นสูตรวัดทุกข์ วัดสุข ทุกข์มันมาหลากหลายรูปแบบไม่เลือกฐานะ ยิ่งพึ่งสิ่งเหล่านี้มาก ยิ่งไม่เรียนรู้


นิยายรักในไซเบอร์สเปซ
"เพื่อนที่บางกอกโพสต์โทรมา เพราะได้ข่าวว่าจะแต่งงาน ก็หัวเราะกับเขาว่า เป็นเพราะอีเมล์ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ เขาตื่นเต้นใหญ่ว่าทันสมัย


นิทรรศการ “สันติสุขแห่งถ้วยชา”
ณหญิงจำนงศรี รัตนิน ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีเปิดนิทรรศการ “สันติสุขแห่งถ้วยชา”


“ดุจนาวากลางมหาสมุทร”
การค้นคว้าเพื่อเขียนหนังสือเล่มนี้ เป็นการเดินทางเข้าไปในโลกที่ไม่เคยนึกถึง ที่ทำให้เราได้รู้ซึ้งถึงธรรมชาติและความไม่แน่นอนของชีวิต


สำนวนไพเราะ สำเนียงเสนาะ
การรวมงานบทกวีครั้งแรกเกิดจากการที่อาจารย์เจตนา (ดร.เจตนา นาควัชระ)ให้กำลังใจว่างานที่เขียนๆ ไว้ ดีพอที่จะพิมพ์เป็นเล่มให้ผู้ที่สนใจได้อ่าน


Like the flowing River /ชีวิตดั่งสายน้ำไหล
เมื่อเข้าใกล้โค้งสุดท้ายของสายน้ำเล็กๆ นี้ เธอสนใจเรื่องความตาย และทำงานรณรงค์ในเรื่องสิทธิ์ในการอยู่และจากไปอย่างมีศักดิ์ศรี


‘ตัวตนสร้างทุกข์ไม่มีที่สิ้นสุด’
เจ้าตัวตนของเราที่ทำให้เราคิดว่าตัวเองสำคัญนัก ตัวตนนี่แหละสร้างความทุกข์ให้มนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุด...


ถึง ลูกๆ ของแม่
แต่ที่ชัดแจ้งกว่าแห่งใด เสียงแม่จะแว่วในหัวใจ แววตาแม่จะฉายในวิญญาณของลูกเอง ยามที่ลูกต้องการ