

Talk สัจธรรมชีวิต
มีความรู้สึกว่า ชีวิตเราเหมือนเพลง มีโน๊ตแรกและก็โน๊ตสุดท้าย เราฉลองโน๊ตแรกกันทุกปี แต่ป้าจะมาพูดถึงโน๊ตสุดท้ายระบบที่เอื้อให้คนไทยได้ตายดี


คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์
ชีวิตเป็นสุขและสนุกขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ 53-54 กว่าๆ 76 นี่ก็ดีมากๆ เลย... ยิ่งชีวิตเหลือน้อย ก็ยิ่งรู้ค่าของแต่ละวัน


การบูรณาการแนวคิด วิธีการ หรือศิลปะ
เวลาเราคิดถึงว่าฉันรู้จักตัวเอง เราสร้างภาพให้ตัวเองหรือเปล่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา มันสำคัญอยู่ที่ว่าข้างในเราเป็นอย่างไรกับสิ่งนั้น


เส้นทางชีวิตนักเขียนชื่อดังกับการเลี้ยงลูก
คำแนะนำดีๆในการเลี้ยงลูกในแบบฉบับของนักเขียนที่สามารถเป็นแบบอย่างให้กับคุณพ่อคุณแม่และเด็กๆ ได้


คุณหญิงจำนงศรี เชิญชวนปฏิบัติธรรม
จิตที่เป็นสุขมากเท่าไหร่ ก็คือจิตที่มีความจำเป็นที่จะพึ่งสิ่งภายนอกน้อยลงๆ และการปฏิบัติธรรมเป็นการพัฒนาจิตให้เป็นสุขด้วยตัวของมันเอง


ทุกข์เพราะกลัวตาย ทุกข์เพราะติดโซเชียลมีเดีย
ชีวิตเรากลายเป็นว่า มันไม่ได้ขึ้นกับตัวเราเอง เราไปรู้สึกว่าชีวิตฉันขึ้นกับคนอื่น คนอื่นจะพูดถึงเราว่าอย่างไร


ผู้หญิง สุดโต่ง คุณหญิงจำนงศรี สูงวัย สุขใจ
เขียนเป็นการเอาประสบการณ์ของตัวเองมาเล่ามากกว่า โดยมีมุมวิเคราะห์ มุมอารมณ์ขัน มุมมอง เหมือนกับมาแชร์กับคนอ่าน ไม่ได้คิดจะสอนใคร


Thimphu, Bhutan
ติดตามผลงานของชีวามิตร ในการช่วยทำให้เกิด Bhutan Palliative Care model ที่ภูฏาน


Life's Blessings from Back garden
'ความทรงจำ' ในภาพคิดของข้าพเจ้าเป็นผู้หญิงใบ้ ที่นั่งอยู่ใต้ไทรเฒ่าที่แผ่กิ่งก้านทอดเงากว้างใหญ่ ริมสายน้ำแห่งกาลเวลา


The Road and The River
It should begin in childhood…shouldn’t it? ... because childhood is the beginning of arrested time… of frozen Present.


The Happinees of a Village Teacher
Yes, I'm an ordinary run-of-the-mill rural municipal-school teacher. It's the status of headmaster --Or "kru yai"


Velocity over the Rolling Waves
Looking like the curved end of a sword, the raised bow-stem slides forward with speed as the keel cuts the water into showering arcs.


คำนำผู้แปล
ชอบความอ่อนโยนกับเมตตาธรรมใน 'วิญญาณ' ของงาน เป็นวิญญาณที่แสดงออกมาทางภาษาและภาพพจน์


On the Route of a Rabid Dog
Its eyes are opened wide -- empty and staring, like the eyes of a sinful, aimless, unhappy human being.


The Barter
He thought that there was something lacking... something still missing. Something that would make it a complete whole


The Song of The Leaves
Grandma opened the song with,
"Oei ..the old kaew tree, your branches're heavy with blossoms so white…” and stopped,


Gloves/ถุงมือ
เดี๋ยวนี้มือใส่ถึงมือจับมือกัน Today , gloved hands touch gloved hands
เปลี่ยนมือเปลี่ยนถุงพลันไม่ซ้ำถุง Hands change gloves change,


Child Dishwasher/เด็กล้างจาน
สูงขึ้นสูงขึ้นไปถึงฟ้า
Higher and higher, they’re touching the sky
จนถึงเมฆแล้วเจ้าเด็กล้างจาน
Now they have reached the clouds


What Gone is Gone
A breath of cold wind made the woman shiver. The old man held her in a shaky embrace, saying:
''What's gone is gone.''


เพลงชาติ/The National Anthem
ประเทศไทย
Thailand where in unite
รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย
All the races and descendants of Thailand